2. Z. Kaczyński

Zygmunt Kaczyński

WSPOMNIENIA

             Pracę w szkole rozpocząłem 1 września 1963 roku jako nauczyciel języka polskiego. Obok prowadzenia lekcji powierzono mi opiekę nad harcerstwem. Jako opiekun szczepu harcerskiego zorganizowałem dwa stałe obozy harcerskie. Jeden nad Jeziorem Sławskim, drugi nad morzem w Przybierowie. W następnych latach organizowałem piesze obozy wędrowne. Dwukrotnie wędrowaliśmy po dzikich bezdrożach w Bieszczadach, w późniejszych latach zorganizowałem obozy wędrowne w Pieninach, Sudetach, Górach Świętokrzyskich, Kaszubach, Mazurach (rowery). Po latach uczestnicy obozów wspominają, że najpiękniejsze chwile podczas pobytu
w szkole spędzili na obozach harcerskich.

            W latach 1970 – 73 pełniłem funkcję zastępcy dyrektora szkoły, a od
1 września 1973 do 31 sierpnia 1991 pełniłem funkcję dyrektora. Szkoła rozwijała się bardzo dynamicznie i oprócz klas zasadniczych i liceum zawodowego powstało pięcioletnie technikum elektryczne i czteroletnie technikum gastronomiczne. Szybki rozwój kształcenia uczniów w różnych zawodach wymusił zorganizowanie pracowni przedmiotowych. Budowa licznych pracowni przedmiotowych byłaby niemożliwa bez wsparcia i pomocy finansowej zakładów pracy. Dzięki prężnie działającym pod kierunkiem kierownika B Napiórkowskiego warsztatom szkolnym doprowadziłem do podpisania umów patronackich z następującymi przedsiębiorstwami: Prodwodrol, PBRol, KPRB w Sulechowie, „Fadom” w Nowogrodzie Bobrzańskim, Elterma
w Świebodzinie, PGR Kruszyna, WOPR w Kalsku, Zjednoczenie Budownictwa
w Zielonej Górze. Szczególne słowa podziękowania pragnę złożyć dyrektorom tych zakładów: dyr. A Ciosowi, J. Błaszczykowi, I. Odważnemu, W Maksymiakowi, Mandrykowi, E. Dyczewskiemu, . Konopnickiemu.

            Dzięki umowie patronackiej z PBRol w Sulechowie pod kierownictwem
J. Błaszczyka i I. Odważnego zakład ten zrezygnował z budowy hotelu pracowniczego dla OHP i przekazał wybudowaną stołówkę na warsztaty gastronomiczne. Ponadto za organizowanie dla tego zakładu uczniowskich wakacyjnych hufców pracy PBRol przekazał pięć mieszkań dla nauczycieli i pracowników.

            1 września 1976 r. nastąpiło połączenie Zespołu Szkół Zawodowych
z Technikum Gospodarki Wodnej. Powstał największy zespół szkół zawodowych
w województwie zielonogórskim.

            Połączenie szkół polepszyło warunki lokalowe, ale też zmusiło do zorganizowania nowych pracowni przedmiotowych, remont budynku TGW i internatu. Internat w Kruszynie został poddany kapitalnemu remontowi i rozbudowany o dodatkowe piętro. W tym czasie materiały budowlane były ściśle reglamentowane i bez pomocy dyrektora Jana Banaszaka ze Zjednoczenia Budownictwa nie można było zakupić takich materiałów jak płytki ceramiczne, grzejniki itp.

            Od 1 września 1976 Kuratorium Oświaty powierzyło mi zorganizowanie ośrodka wypoczynkowego dla nauczycieli w Wojnowie. Pod moim kierunkiem wyremontowano domek letniskowy, stołówkę, kawiarnię i wybudowano węzeł sanitarny oraz postawiono dziewięć domków wypoczynkowych.

Przy budowie ośrodka wypoczynkowego nieocenioną pomocą służył dyrektor Polskiej Wełny w Cigacicach pan E. Dyczewski.

            W 1981 r. Rada Pedagogiczna powołała Komisję pod kierunkiem G. Piotrowskiej w sprawie nadania szkole imienia gen. Władysława Sikorskiego. Był to okres, gdy na patronów szkół wybierano działaczy robotniczych. Wybór na patrona szkoły gen. Sikorskiego wymagał zatwierdzenia przez wszystkie instancje: partię, Kuratorium, Ministerstwo Oświaty.

            Wytykano mam, że nie wzięliśmy przykładu z Liceum Ogólnokształcącego w Sulechowie, które na patrona wybrało F. Dzierżyńskiego. Jeden z działaczy wręcz powiedział: „dla mnie W. Sikorski jest takim samym s… jak Piłsudski. Ja mu nigdy nie wybaczę, że w 1920 roku walczył przeciwko bolszewikom.”

            W 1982 r. w stanie wojennym Ministerstwo Oświaty wyraziło zgodę na nadanie szkole imienia gen. Władysława Sikorskiego.

            Za wieloletnią współpracę i nieoceniona pomoc dziękuje moim zastępcom: E. Łazickiemu, G. Piotrowskiej, J. Maksantemu, R.Szmid, M. Wieczorkowi, T. Pajakowi, T. Wyrwie, J. Dajczakowi i B. Kłyszewicz. Dziękuję również za współpracę wszystkim kierownikom warsztatów szkolnych, internatu i pracownikom administracji i obsługi szkoły. Szczególnie gorąco dziękuję wszystkim nauczycielom i wychowawcom za zaangażowanie w pracy dydaktyczno – wychowawczej. Z okazji 50–lecia szkoły życzę nauczycielom i pracownikom szkoły samych sukcesów i zadowolenia z wykonywanej pracy.

            Dzisiaj, kiedy patrzę na „Jubilatkę” i widzę piękną aulę, nowe pracownie, zadbane budynki szkolne, nowoczesne obiekty sportowe, cieszą się, że przekazałem szkołę w dobre ręce i jeszcze raz gratuluję dyr. E. Łazickiemu i J.Rozynkowi, że pod ich kierownictwem szkoła osiąga wspaniałe wyniki w nauczaniu i wychowaniu i z każdym rokiem jest piękniejsza i nowocześniejsza.

Comments are closed.