1. B. Napiórkowski

Franciszek Bolesław Napiórkowski

Początek szkoły zawodowej.

 

Moja działalność w pierwszym okresie powstania szkoły związana była z jej organizacją tak, aby w dniu 02.09.1962 r. można było rozpocząć naukę.

Jako mieszkaniec Sulechowa od 1945 r. miałem dobre rozeznanie terenu oraz znajomości, które pomogły mi w organizacji. Początki były trudne, gdyż szkoła nie posiadała własnych obiektów szkolnych, a tylko dysponowała skromna kadrą pedagogiczną.

Pierwsze zajęcia lekcyjne odbywały się w budynku LP dla WP przy ul. Armii Krajowej, natomiast zajęcia praktyczne w Zakładzie „Prodwodrol” w Sulechowie. W między czasie przekazany został budynek w Kruszynie po Inspektoracie PGR oraz stajnie należące w okresie międzywojennym do kawalerii niemieckiej. Wspólnymi siłami zorganizowano na Kruszynie sale lekcyjne, a stajnie przerobiono na warsztaty szkolne. W taki oto sposób powstała szkoła jako samodzielna jednostka.

Następny etap organizacyjny, to nawiązanie ścisłej współpracy z zakładami przemysłowymi na terenie Sulechowa i okolic. Do tych pierwszych należeli: „Prodwodrol”, „PeBeRol”, KPRB, Melioracja, „Elterma” – Świebodzin, Przedsiębiorstwo Budowlane w Zielonej Górze, Zakłady Energetyczne oraz w późniejszym terminie „Fadom” – Nowogród Bobrzański. Zakłady, te udzielały pomocy materialnej, jak również pomagały w zabezpieczeniu kadry pracowniczej do nauki zawodu oraz przedmiotów zawodowych w miarę rozwoju szkoły w nowe specjalności zawodowe.
Z każdym nowym rokiem szkolnym, szkoła stawała się znaczącym ośrodkiem oświatowym.

Najtrudniejszy okres w pracy organizacyjnej nastąpił poddaniu nowych obiektów przy ul. Piaskowej (szkoła – warsztaty).Potrzeba wyposażenia w sprzęt, pomoce naukowe, maszyny i urządzenia nastręczały w tym okresie wiele trudności. Dyrektor szkoły zajął się sprawami dydaktycznymi, a mnie powierzono obowiązki zaopatrzenia. Mając dobre układy i znajomości oraz stosunki w Ministerstwie Oświaty postarałem się o szybkie, jak na tamte czasy wyposażenie szkoły i warsztatów. W tym czasie większość życia spędzałem w podróżach po centralach i hurtowniach na terenie kraju. Potrzeba ciągłych wyjazdów w celach zaopatrzeniowych była, też związana
z często zmieniającymi się kierunkami nauczania – zawody, specjalności, typy szkół. Dobrze dobrana kadra pedagogiczna i administracyjna oraz obsługi pozwoliła dyrekcji szkoły i kierownictwu warsztatów zająć się lepszym wyposażeniem pracowni
i warsztatów w pomoce i sprzęt niezbędny do nauczania w powstałych zawodach
i nawiązywaniu stosunków z zakładami pracy, czego dowodem są wykonywane prace produkcyjne w ramach zajęć praktycznych dla wielu przedsiębiorstw na terenie województwa, jak również poza naszym województwem.

Dużym sukcesem szkoła może się poszczycić w zdobywaniu czołowych miejsc
w organizowanych konkursach, olimpiadach i współzawodnictwie między szkołami. Ta działalność miała wpływ na rozwój szkoły i uznaniu na szczeblu województwa oraz autorytet w środowisku sulechowskim.

Dziś po 50 latach istnienia szkoły będąc na emeryturze ze wzruszeniem wspominam, te dobre i złe chwile zachowując w pamięci wszystko to, co działo się dobrego
i przyjemnego. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie zawsze było dobrze – czasami były zgrzyty, a mimo to mam dobre wspomnienia o wszystkich nauczycielach, pracownikach i kierownictwie szkoły. Celowo nie wymieniam nikogo po nazwisku, gdyż pracowałem z ponad 200 osobami i nikomu przez pominięcie nie chcę zrobić przykrości.

Cieszę się, że moje życzenia, które składałem 10 lat temu dziś się spełniły – cytat: „Życzę wszystkim pracownikom szkoły, gronu pedagogicznemu wraz z dyrekcją, aby doczekali w spokoju i radości następnego jubileuszu – 50-lecia”. Te słowa niech prowadzą do następnego jubileuszu.

Kończąc moje rozważania chciałbym podziękować z całego serca tym, którzy już odeszli z tego świata, a w dużym stopniu przyczynili się w pierwszych latach powołania szkoły do jej szybkiego rozwoju.

Do nich należeli: kol. Mikołaj Halczak – pierwszy dyrektor szkoły, Edward Jarkowski – pierwszy kierownik warsztatów szkolnych, Joachim Kudliński – kierownik internatu, Ludwik Kochaniak – zastępca dyrektora, a w późniejszym czasie dyrektor szkoły, Romana Szmidt – zastępca dyrektora i główny organizator warsztatów gastronomicznych. Z nauczycieli, którzy przyczynili się do rozsławienia szkoły na terenie województwa zielonogórskiego byli: kol. Józef Konczanin, Witold Rusiecki, Maria Kochaniak, Lucyna Maksymiak, Ryszard Łęcki, Stanisław Śliwiński, Jan Pętlewski, Włodzimierz Olszewski, Paweł Zgarda.

Odeszli od nas, ale pozostawili po sobie duże osiągnięcia, które w dużej mierze przyczyniły się do rozwoju szkoły zawodowej.

Franciszek Bolesław Napiórkowski

Comments are closed.